THe Ideal MUSLIMAH CamP :: I

ฟิลัสฏีน's profileA Piece of Peace :: Free...PhotosBlogListsMore

Tools

Help

< Previous Next >

October 26

THe Ideal MUSLIMAH CamP :: I

มีโอกาสได้ไปเข้าค่าย The Ideal Muslimah มา
เนื้อหาและทิศทางของค่ายมีหนังสือ The Ideal Muslimah เป็นธีม
ในแต่ละหัวข้อกิจกรรมก็เก็บอะไรบางอย่างกลับมาเล็กๆน้อยๆ (พอเอามารวมกันก็มากมาย)
อย่างหัวข้อหน้าที่ของมุสลิมมะฮฺต่อบิดามารดา
หัวข้อนี้เสียน้ำตาไปเยอะที่สุด
โดยเฉพาะตอนที่เจ้าของหัวข้อพูดถึงอายะฮฺนี้

“และเราได้สั่งการแก่มนุษย์เกี่ยวกับบิดา มารดาของเขา โดยที่มารดาของเขาได้อุ้มครรภ์เขาอ่อนเพลียลงครั้งแล้วครั้งเล่า และการหย่านมของเขาในระยะเวลาสองปี เจ้าจงขอบคุณข้า และบิดามารดาของเจ้า ยังเรานั้น คือการกลับไป” (ลุกมาน : 14)

ก่อนหน้านี้เคยคิดว่าตัวเองเข้าใจและซาบซึ้งอายะฮฺนี้พอสมควร โดยเฉพาะท่อนอายะฮฺ โดยที่มารดาของเขาได้อุ้มครรภ์เขาอ่อนเพลียลงครั้งแล้วครั้งเล่า แต่จากที่ได้ฟังเจ้าของหัวข้อเล่าประสบการณ์ในเรื่องการตั้งครรภ์ ส่วนที่กระแทกใจที่สุดคงเป็นคำพูดที่พูดว่า “หลังจากที่ฟื้นจากคลอดลูกแล้ว คนแรกที่อยากเห็นหน้าที่สุด ไม่ใช่สามี แต่เป็นแม่ เรียกหาแต่แม่ เพื่อที่จะบอกว่าเรารักเขา”
มาชาอัลลอฮฺ สำหรับฉันมันเป็นคำพูดที่อธิบายอายะฮฺนี้ได้อย่างชัดเจนที่สุดและคนที่จะเข้าใจได้ดีคือคนที่ประสบกับมันโดยตรง

วันนี้เป็นวันครบรอบ22ปี ที่ฉันได้ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งต้องเจอกับความเจ็บปวดมากที่สุดเป็นครั้งแรกในชีวิตของเธอ หลังจากที่เธอต้องเหน็ดเหนื่อยมาเก้าเดือน

เธอจะจำวันนี้ได้ทุกปีและรอคอยที่จะได้เจอมันอย่างเงียบๆ (บางปีก็ตื่นเต้น) และมีความหวัง

ฉันไม่รู้หรอกว่าทำให้เธอผิดหวังหรือเปล่าที่ฉันไม่ได้บอกรักเธอในวันนี้ของทุกๆปี
หลายปีแล้วที่ฉันไม่ได้พูดมันออกไป ปีนี้ก็เช่นเคย

ปากหนักจัง

จ๊ะห์รักมานะ TT

Binti Hafsah

“ข้าแต่พระเจ้าของฉัน ทรงโปรดเมตตาแก่ท่านทั้งสองเช่นที่ทั้งสองได้เลี้ยงดูฉันเมื่อเยาว์วัย” (อัล-อิสรออฺ : 24)

-------------------------------------------------------------------------------------

1:08 PM | Blog it | Me Myself

Comments (19)

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in

Don't have a Windows Live ID? Sign up

	نداءالاءسلام ..wrote: "จ๊ะห์รักมานะ TT " สีซะอ่อนเชียว จะบอกรักแม่ทั้งที ตัวเข้มๆหน่อยดิ๊ 4 days ago
	صفية الاسلاميةwrote: อิอิ ฟาทำเจ้เจ้าของสเปซเจ็บแสบอยู่น่ะ จำได้ป่าวๆ เหอๆ Nov. 4
	ฟิลัสฏีนwrote: หึๆๆ ยังไม่ผ่านนะจ้ะหนูฟา -*-" Nov. 1
	Fatimahwrote: คิดถึงซะอฺดจัง ^^ Nov. 1
	أوسني الاسلاميةwrote: อยากกลับบ้านเช่นกาน จากแม่มาปีกว่าๆ ยังไม่ได้เห็นหน้าตา มิง บา อามีน แบมัง กะมาร์ เลยยยยย อินชาอัลลอฮฺจะกลับธันวานี้ ยังไงก็พี่น้องช่วยดุอาให้ด้วยน๊า..... Oct. 31
	Hidayah Attaqwawrote: T T อยากกลับบ้านจัง Oct. 30
	نورحياتيwrote: มาชาออัลลอฮฺ!!! บอกรักแม่ผ่านสเปซ... สุดยอดเลยอุคตีเรา^^ Oct. 30
	ฟิลัสฏีนwrote: เรียบร้อยคุณแม่ชั้นแล้วค่ะตี แม่ชั้นมาอ่านเรียบร้อยแล้ว -- เหอๆๆ ไม่รู้ใครเปิดให้อ่าน Oct. 30
	نورحياتيwrote: การเจ็บแทนของแม่...อาจจะเจ็บปวดมากกว่าลูกเจ็บอยู่ในขณะนั้น... และลูกๆก็แอบมาซึ้งกัน ณ บล็อกนี้ บอกเดะนูให้ปริ้นหน้านี้ไปให้มาเธอดูดีกว่า^^ Oct. 30
	ฟิลัสฏีนwrote: นูรฮายาตี เด็กที่พูดไม่ได้ ชั้นสงสารเวลาเขาไม่สบายนี่แหละ เขาร้องไห้งอแง เราก้ไม่รู้ว่าเขาเจ็บตรงไหนหรือไม่สบายตัวยังไง เห็นแล้วอยากเจ็บแทน TT Oct. 30
	صفية الاسلاميةwrote: คิดถึงแม่จัง Oct. 30
	نورحياتيwrote: บทนิยาม::แม่คือ...ผู้หญิงที่พิเศษและวิเศษ แม่คือผู้หญิงที่น่ากอดที่สุดในโลก แม่ใคร...ใครก็รัก แม่...คือยอดหญิงทรหดอดทนของลูกๆ 9ล9 สำหรับบางคนยังคงเป็นบทนิยาม(ไปก่อน)เพราะยังไม่สามารถพิสูจน์ความเป็นแม่ได้ด้วยความสามารถของตน... แต่สำหรับบางคนเปลี่ยนเป็นทฤษฎีบท(แล้ว) คราวนี้ได้พิสูจน์...ว่าคราที่ต้องถูกเรียกว่า "อุมมี" เป็นเช่นไร(ในการพิสูจน์มีหลากหลายหนทางในการหาว่าคำว่าแม่นั้นเป็นจริงอย่างที่เราตั้งเป็นทฤษฎีรึเปล่า เราต้องเลือกเอา....เอง) และคราวนี้จะได้รู้ว่าคำว่าแม่เป็นมากกว่าที่เราเห็น เมื่อเราได้เป็น "แม่"แล้วเราจะรู้...!!! เด็กเล็กเลี้ยงง่าย ก็ยามอึ ยามฉี่ ยามปวด ยามเจ็บ ยามไข้ ยามหิว ยามร้อน ยามหนาว และอีกหลากหลายยาม...เขาบอกเป็นภาษาพูดไม่ได้...บอกได้เพียงภาษาร้อง...เนี่ยล่ะ...(ง๊าย...ง่าย) แต่เวลาอารมณ์ดีล่ะก็...พูดอะไรก็ไม่รู้ แถมด้วยเสียงหัวเราะเริงร่า ไม่เชื่อก็ต้องไปดูฌีรีน ณ บ้านยะรังดูน่ะน้าจ๊ะ คนแรกที่อยากเห็นหน้าที่สุด ไม่ใช่สามี แต่เป็นแม่ >>> ฉันยังจำภาพที่อุมมุฌีรีนกำมือแม่ของเธอไว้แน่น ได้เต็มตา วันนั้นฉันขอมอบโล่ให้กับหมอคนนี้เลย เธออดทนและเข้มแข็ง ฉันเองยังแอบซึมและแอบซึ้ง ปลื้มใจ...ด้วยหน้าที่บ่าวของอัลลอฮฺ ทำให้เธอเป็นทั้งลูกของแม่ เป็นภรรยาของสามี เป็นแม่ของลูก เป็นอุคตีที่แสนดีของฉัน (และของใครหลายคน)... ฉันอยากพาเธอไปดูหน้าเด็กคนนี้จัง...กลับมาไวไวเน้อออ... Oct. 30
	ฟิลัสฏีนwrote: คุณ"ลูกรัก" อุมมีและพี่น้องของเธอคงจะหมั่นไส้เธอม้างงงงงง ^^ เออ แต่บ้านชั้นปากหนักปากแข็งกันทั้งนั้น บางครั้งที่แม่บอกรักลูก ลูกๆกลับรู้สึกตะขิดตะขวงแปลกๆ -- เคยใช้วิธีของนูรฮายาตี แค่ครั้งเดียวแหละ เพราะคุณพ่อคุณแม่ดิฉัน ไม่ค่อยเช็คข้อความน่ะ เลยไม่ค่อยใช้วิธีนี้และวิธีอื่นๆ --" คุณปริศนา แต่ช่วงแบเบาะเนี่ยเหนื่อยใช้ได้เลยนะ จากเคยช่วยเลี้ยงเด้กแบบพาร์ไทม์กลางวันมา2คน ฉันว่ามันเหนื่อยตรงที่ต้องตื่นมาให้นมตอนดึกๆนี่แหละ อย่างที่เธอว่านั่นแหละ ช่วงนี้เลี้ยงง่ายที่สุดจริงๆ ยังพูดไม่ได้ เดินไม่ได้ ถ้าพูดได้ เดินได้เมื่อไหร่นะ อื้อหือ สุดๆ สุดจะบรรยาย ฉันกลับบ้านไปคราวที่แล้วน้องสาวฉันอยู่ในช่วง เจ้าหนูจำไม แต่ละคำถามที่ถาม ยิ่งกว่าผู้ใหญ่ถามซะอีก (ฉันว่าคำถามที่เธอชอบถามปวดหัวแล้วนะ -- ) ฉันโยนกันไปโยนกันมากับพ่อ พ่อก็ขำที่เห็นฉันทำหน้าปวดหัวกับคำถามของน้อง สรุปคือก็ต้องเตรียมทั้งร่างกาย จิตใจ สติปัญญาและอีหม่านให้พร้อมสำหรับการนี้ ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงและแม่ของเด็กเอง ใครล่ะจะทำหน้าที่นี้!! Oct. 29
	S.M.Ywrote: คุณปริศนาพูดได้ดี คุณปริศนาพูดได้ถูกต้อง เราเห็นชอบให้คุณปริศนาพูด แต่ตรงนี้... "ถ้ามีลูกนะ ช่วงแบเบาะจะไม่เลี้ยงเองเลย" เอ่อ จะดีหรือคะคุณ ดิฉันไม่เห็นด้วยกับคุณปริศนาตรงจุดนี้ กรุณาคิดใหม่ ทำใหม่ ด่วน พักเรื่องลูกๆ กลับมาเรื่องแม่ๆ... คิดว่าเม้นท์ล่างๆพูดไปค่อนข้างครอบคลุมนะ อยากเพิ่มอีกประเด็นนึงเท่าที่คิดออก คือวัฒนธรรมการแสดงความรักของแต่ละบ้าน ...ซึ่งเราคิดว่ามันไม่เหมือนกันน่ะ สำหรับบางบ้าน...คำพูดว่า "พ่อ/แม่รักลูกนะ" "หนูรักพ่อ/แม่นะ" อาจวนเวียนอยู่ในบรรยากาศจนตลบอบอวลเป็นเรื่องปกติ แต่บางบ้านก็ช่างห่างเหินกับคำบอกรักลักษณะนั้นเสียจริง การเอ่ยปากพูดของแต่ละคน จึงยาก-ง่ายต่างกัน ถ้ายึดเอาหะดีษว่า "รักใคร(เพื่ออัลลอฮฺ)ก็ให้บอก" มาโยงซะหน่อย ก็อาจพอเห็นความดีงามของการบอกรัก แต่เรื่องความถี่...ลักษณะการบอก และอะไรอื่นๆนี่...อาจไม่ต้องถึงกับฝืนทำในสิ่งที่รู้สึกว่าไม่ใช่ตัวเองก็ได้มั้ง (ความเห็นส่วนตัว สามารถไม่เห็นด้วยได้อย่างเต็มที่) บางบ้าน...อาจมีวัฒนธรรมการแสดงความรักที่ไม่ใช่คำพูด (แต่ขอให้มีละกัน ถ้าไม่มีเลยนี่ก็คงแห้งแล้งเกินไป) บางบ้าน...พ่อแม่อาจรอชื่นใจฟังคำรักจากลูกอยู่อย่างตั้งตา แต่พ่อแม่อีกบางคนอาจรู้สึกเฉยๆมากมายกับการแสดงความรักด้วยวาจาก็เป็นได้ เหมือนเราในฐานะลูกนั่นแหละ...บางคนอาจได้ยินคำรักจากพ่อแม่จนคุ้นชิน ขาดไม่ได้ บางคนอาจตั้งตารอคอยจะฟังในบางครั้งที่หลุดมาบ้าง แต่บางคน...ก็ไม่ได้ฟัง และไม่เคยคิดโหยหาอยากจะฟังด้วย เพราะสิ่งที่พ่อแม่ทำก็คือการแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าท่านรักเรา แม้พ่อแม่บางคนอาจไม่เคยพูดคำว่ารักออกมาเลยก็ตาม ปล. เวลาอารมณ์ครึ้มๆ เราจะเรียกอุมมีว่า"แม่รัก" (พร้อมๆกับแทนตัวเองว่า"ลูกรัก") ถือเป็นการบอกรักอุมมีไปในตัว (และจัดแจงให้อุมมีบอกรักเราไปในตัวด้วย) แต่ไม่รู้ทำไม ทั้งอุมมีและพี่น้องคนอื่นๆชอบทำหน้าเหมือนเซ็งอะไรมาซะเต็มที่แล้ว - - ' Oct. 29
	Mai Roemraksakulwrote: บอกไปเถอะนะ ก่อนที่จะไม่มี "แม่" ให้บอกรัก กอดแม่ด้วยยิ่งดี เพราะเวลาที่เราเสียเค้าไปแล้ว เราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้อีก และเราจะเสียใจเป็นที่สุดที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย เวลาที่มีอยู่ก็ใช้มันให้คุ้มค่านะ (พี่เองก็ไม่มีแม่ให้กอดมาหลายปีแล้ว) ดังนั้นอะไรที่เป็นความดีงามก็ทำไปเถอะเนอะ ทำเพื่ออัลลอฮฺงัย ทำได้อยู่แล้วนิ แค่นี้เอง ว่าแต่ว่า "หนูคือน้อง...." อะไรเอ๋ย เราคงได้พูดคุยกันในค่ายใช่มั้ย Oct. 28
	نورحياتيwrote: ก๊ะจ๊ะห์...ทำงี้ได้ไง ระวังน้องๆที่บ้านแย่งบอกรักมาน่ะจ๊ะ... หากปากหนัก...ส่งข้อความไปบอกก็ได้...เราชอบทำอย่างนี้อยู่บ่อย^^ Oct. 28
	ปริศนาwrote: เอ่อ ว่าจะถามเธอเรื่องไปค่ายก็ลืมไปเลยเชียว เรื่องการดูแลพ่อแม่เป็นเรื่องหนึ่งที่เยาวชน "ลืม" ที่จะทุ่มเทแรงกายและแรงใจในการปฏิบัติ ทั้งๆ ที่ตามจริงแล้วเรื่องนี้ถือเป็นหน้าที่หลักของเราด้วยซ้ำ น่าแปลกที่พอมาคิดดูแล้วน้อยครั้งมากเลยนะที่เราละเลยการนาซิฮัตกันในเรื่องนี้ อาจเป็นเพราะมันเป็นเรื่อง "จริง" ที่ไม่เกินไปในชีวิตเรา เป็นความจริงที่เมื่อคิดถึงทีไร ความเหนื่อยหนักก็ปรากฏขึ้นทุกครั้ง เป็นสมรภูมิญิฮาดแรกที่เราต้องสู้สุดพลังเพื่อรางวัล และก้าวต่อไป... จนกว่าจะถึงจุดหมายของเรา ช่วงปิดเทอมที่ผ่านมาได้มีโอกาสอยู่กับทั้งคนท้องแก่และแม่ลูกอ่อนมากมาย (มากมาย = 2 คน) ซึ้งมากจนขนาดไม่อยากมีลูกเลยทีเดียว (ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่มีความคิดนี้อยู่ในสมองเลยสักกะนิด) และคิดแผลงๆ ว่าถ้ามีลูกนะ ช่วงแบเบาะจะไม่เลี้ยงเองเลย (แต่ได้ข่าวว่านั่นน่ะเป็นช่วงทีเลี้ยงง่ายที่สุด) หึ...แต่พอคิดอีกที ถ้าไมทำอะไรยากๆ ก็ต้องอดสิ่งดีๆไปมากเหมือนกัน ดังนั้น...ชีวิตเรามันก็ต้องสู้สุดๆ ต่อไปตามแผนที่อัลลอฮฺวางไว้ Oct. 28
	أوسني الاسلاميةwrote: so cool ^^ “หลังจากที่ฟื้นจากคลอดลูกแล้ว คนแรกที่อยากเห็นหน้าที่สุด ไม่ใช่สามี แต่เป็นแม่ เรียกหาแต่แม่ เพื่อที่จะบอกว่าเรารักเขา” I miss my mom T_T Oct. 26
	- Fatimah -wrote: แถมยังมือหนักอีกด้วย... แอบเห็นล่ะ ^^ Oct. 26

Trackbacks

The trackback URL for this entry is:

http://filastine.spaces.live.com/blog/cns!864BFFDF62FEBFF5!997.trak

Weblogs that reference this entry

None